اين آه سينه سوز من
ديوار سرد فاصله ست
بين من و هم سخنم.....

فرياد من سکوت تو
لب تو باز و بي صدا
عروسکي به شکل من
غريبه اما آشنا
نگاه مات تو به من
مثل نگاه دشمنه
جسم تو گرمي نداره
مگر تنت از آهنه ؟....

سکوت تو يه فاجعه ست
براي هم صداي تو
شکسته در گلو چرا ؟
طنين نعره هاي تو.......

تو که خود مني چرا
غريبه اي براي من
منو صدا نمي کني ؟.....
تو قاب سرد آينه
به سوگ من نشسته اي
منو رها نمي کني ؟....
شکست لحظه لحظه ام
يه عادته براي تو
پرنده ي نگاه من
اسيره در هواي تو
چرا تو که خود مني
سکوتتو نميش کني
به من بگو چه مي کشي
تو قاب سرد آهني.............

تو غربت نگاه تو
که با نگاهم آشناست
يه دنيا حرف گفتني ست
ولي لب تو بي صداست....................
.......